Geen paardenmeisje

Mijn vader heeft me altijd aangemoedigd om dingen te ervaren, uit te proberen. “Als je het niet probeert, kom je er ook niet achter of het bij je past.”

Zo regelde hij, toen ik nog op de basisschool zat een paardrijworkshop in een krokusvakantie. Een paar dagen achter elkaar, iedere dag een les. Was leuk. En daarna wist ik dat ik geen paardenmeisje was.

Ik heb verder nooit echt iets met paarden gehad. Wel in de loop der tijd veel mensen gesproken over paardencoaching. Paarden zijn heel gevoelig. Ze voelen hoe het met je gaat en kunnen dat als een spiegel naar je terug reflecteren. Voel jij weerstand, dan zal een paard dat ook laten zien.

Toen ik pasgeleden “toevallig” naast Yvonne Cappel kwam te zitten bij een bijeenkomst van De Ontwikkel Cirkel over intuïtief ondernemen, hadden we al een klik voor we van elkaar wisten wat we doen. Intuïtie?

Toen ik vertelde over mijn videocoaching slaakte Yvonne een kreet van afgrijzen. “Foto’s zijn al vreselijk, laat staan video…” En toch voelde zich aangetrokken tot mijn motto #laatjezienzoalsjebent 😀

“En jij doet paardencoaching? Oh leuk voor je…” En ineens kreeg ik een ingeving. Nu wist ik waar ik paardencoaching voor zou willen inzetten!

Ik ben, zoals je misschien wel in eerdere posts hebt gelezen, bezig geweest met het samenstellen van een projectteam. Voor een project om samen een social-media-content-totaal-concept te ontwikkelen. Waarbij authenticiteit uiteraard voorop staat, want #laatjezienzoalsjebent

De a.s. projectteamleden en ik kennen elkaar wel een beetje, maar elkaar nog niet (zo goed). Dan kun je natuurlijk bij elkaar gaan zitten en een voorstelrondje doen. Maar je kunt ook gezamenlijk een verbindende nieuwe ervaring opdoen.

“Laat je zien zoals je bent” gaat over het matchen van de buitenkant met de binnenkant. Over wat je van binnenuit, vanuit jouw essentie, naar buiten uit. Dat start met reflectie. Van wie jij bent, van wat jouw boodschap is en hoe je dat vertelt.

Paarden reflecteren dus ook… Dusss… Wat als wij als nieuwbakken projectteam nou samen een nieuwe ervaring aangaan en ons laten reflecteren door paarden en daarmee onszelf en elkaar een beetje beter leren kennen? Dat heeft toch een absolute meerwaarde boven een voorstelrondje?

Gisteren was ik bij Yvonne en haar paarden. Wauw, wat een bijzondere dieren! Ik vind ze ineens superleuk. Voelde me ook heel fijn bij ze. Vertrouwde ze. En realiseer me nu achteraf dat dat te maken heeft met mijn toegenomen vertrouwen in het algemeen. In mezelf, in mijn pad en in de toekomst. En ik geloof dat dit paard dit reflecteerde toen ‘ie met zijn hoofd tegen het mijne kroelde.

Yvonne heeft een supermooie project kickoff dag bedacht. Nu nog inplannen! Kanniewachte!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *